میدونم که حسادت نیست،چون من با خودم رودربایستی ندارم،اگه واقعا حسادت باشه اینجا هم میگم چون هیچ آدمی کامل نیست.اما این حسی که الان دارم حسرته.حسرت بخاطر خودم.نه بخاطر موفقیت بقیه.

عکسای سین.ت رو دیدم،خب بایدم طبیعی باشه اون توی سال کنکورش رفته باشه باشگاه و اینستا داشته باشه و تفریح کرده باشه.در کنارش هم جوری درس خونده باشه که توی هر سه سال ترازای بالای 7000 داشته باشه به احتمال 90 درصد تک رقمیه منطقه بشه..خودمو مقایسه نمیکنم،چون آدم باید خودتو با کسایی مقایسه کنی که در سطحتن نه همچین افرادی.اما خب حسرتم برای اینه که خودم خرابش کردم.تواناییه عمل من همینی بود که توی یه سال گذشته اتفاق افتاد،ولی تواناییه وجودیم این نبود.لیاقت من بیشتر از این شرایط بود،ولی خب خودم باعث شدم به خواری بیوفتم.به منه سال قبل اگه میگفتین تو قراره یه هفته قبل کنکور ذهنیتت این باشه که در حال آماده کردن خودت برای سال بعد باشی،قطعا میخندید.به زینب یازدهم و دهم هم میگفتین همین واکنشش بود.درسته سال کنکور سخته اذیت کنندس شرایطش با هیچ سالی مشابه نیست اما خب راستش اونقد هم سخت نیست که من نتونستم...مشکل از من بود که ضعیف بودم و نتونستم.

در مورد پشیمون بودن یا همچین چیزایی هیچ نظری ندارم چون حتی بهش فک نمیکنم.قرار گذاشتم با داداشم که حتی قبول هم نشدم پشیمون نباشم که چرا همچین کردم،چون گذشته اس و چیکار میتونم بکنم؟جز اینکه حالم بد میشه و از خودم متنفر میشم.

من نمیگم تلاش نکردم،ولی میگم تلاشی که داشتم کافی نبود.حتی در حد نتیجه هایی هم که میگرفتم نبود.حتی در حد نمره های نهاییم هم نبود.بخاطر همینه میگم هرچی هست و نیست لطف خداعه.ولی خب نتونستم جلوی اون حسرته رو که با دیدن س دیدم بگیرم.خیلی مسخرست،من نباید خودمو با همچین آدمی که از تک به تک ثانیه هاش استفاده کرده و درس خونده مقایسه کنم.طبیعیه همچین نتیجه هایی داشته باشه.اما خب دست خودم نبود.

به خودم میگم که چته تو؟واقعا فرقی بین کسی که سال اول و دوم قبول میشه نیست،کسی توی دانشگاه توجهی نمیکنه،بعد یه مدت هم برای خودت عادی میشه.چرا انقد فک میکنی تو قراره از بقیه جا بمونی؟بقول بابام مگه میخوام برم سربازی؟

اصلا این بحثا رو ول کن،تو هنوز یه هفته ازت مونده.باید تمرکزت روی این هفت روز باشه نه اینکه فکرای الکی بیاد توی ذهنت و باعث بشه یه صفحه زیستت انقد طول بکشه.خفش کن.انقد آدما بودن شرایطشون از تو بدتر بوده.همین س،تو حاضری جاش باشی؟به خاطر همون دلایلی که میدونی قطعا نه،پس این فکرای الکی رو ول کن.یه هفته مونده.

دو را میه وجودت رو خفه کن.نزار با هیتاش انقد اذیتت کنه.